australie backpacken australia reisverslag reisverslagen australia travel australia visa map of australia
- Tamara
- Ruud
- Marissa
- Birte
- Jason
- Brenda
- Matthijs
GTBA is op zoek naar (toekomstige) backpackers die het leuk vinden om te schrijven voor GTBA.nl.

- Schrijf mee!
Wat neem ik mee?
Veel spullen, kleine backpack ... wat moet je nou eigenlijk allemaal wel meenemen?
Pluk de dag!
Een echte backpacker plukt fruit, maar waar en wanneer kun je dat het beste doen?
Een reisverslag van Matthijs
Werken op de farm, Tasmania

Datum : 24-11-2005
Geschreven door : Matthijs
Plaats een reactie

'S avonds om 22:00 kwam Richard me ophalen bij het hostel in Hobart. Eerst maar eens uitleggen wie Richard is. Richard is een Australische jongen die mijn zus heeft leren kennen op haar 6 maandse stage in Canada. Via mijn zus, en hem dus, heb ik een baantje kunnen regelen op de boerderij waarvan zijn vader de eigenaar is. Maar goed. Die avond dus, reden we van daaruit naar de farm toe en het werd me ook ineens duidelijk waarom er zoveel dood wild op de weg ligt. Door het felle licht van de koplampen, raken de beestjes verblind en blijven ze als bevroren op de weg staan. Een echte Aussi heeft niet zo'n problemen met een roo tussen z'n motor en rijdt gewoon door. Het stikt hier namelijk van de beesten. Richard vertelde me ook dat hij voor sommige dieren speciaal zou uitwijken om ze wel te kunnen raken omdat ze een plaag zijn voor de farm.

Na een klein uurtje kwamen we aan bij het landweggetje waar we in moesten om naar z'n huis te gaan, dat ergens midden op de farm is. Na 20 landweggetjes die weer aan andere landweggetjes grensden kwamen we daar aan. De enige die thuis was, was Thomas of Tom zoals de Aussies hem noemen. Het jongere broertje van Richard. Een aardige jongen die liever op de farm blijft en werkt dan dat ie naar school gaat, hij's 16. Het eerste waar ik aan moest denken was dat ik hier Dik Trom in levende lijve had ontmoet. Goeie look-a-like. Na wat gepraat te hebben onder het genot van Cascade Lager besloot ik om om 2 uur toch maar naar bed te gaan want de volgende ochtend moest ik om 6:15 opstaan om kennis te maken met de farm manager: Ome Todd.

Die volgende dag dus vroeg op en vermoeid naar een ander deel van de farm gereden, zo'n 5 minuten verder. Daar ontmoette ik Todd, de farm manager. Een typische Aussi die erg relaxed was. Hij vertelde mij wat ik allemaal zou gaan doen de komende weken: onkruid weghalen, bomen zagen, kangaroo's afschieten (ja, echt), gras maaien tractor rijden en nog wat leuke andere klusjes. Ik mocht gelijk beginnen met onkruid weghalen. Zo'n 8 uur lang. En dat is vermoeiend, en SAAAAI. Ik ben echt een paar keer compleet gek geworden, wilde al gelijk kappen. Maar gelukkig heb ik het volgehouden. Het is helemaal kut als het regent en je geen muziek of iets bij je hebt. Na die fijne 8 uur en een pauze van zo'n 20 mins kwam Richard weer even langs om me op te halen en gingen we terug naar zijn huis. GERED.

Het geluk lachtte me dit keer wel toe, want omdat het 'echte' fruitpluk seizoen net voorbij was (de drukke weken van 20 uur werk op een dag) was er een 'Barbie' oftewel Barbecue met alle boeren en knechten van de farm. Zo'n 20 in totaal. Na me even gedoucht te hebben gingen we daar dus heen. En wat ik daar mee maakte was echt fantastisch. Een stel boeren waarvan het merendeel volgens mij al in geen 10 jaar van de farm af is geweest ("Holland? Ah okay.") Nadat ik me aan iedereen had voorgesteld was het al snel duidelijk: Matthijs is een veel te moeilijke en lange naam voor Aussies. Vanaf nu ging ik dus door het leven als Matt. Na wat van het vlees geproefd te hebben dat uiteraard van de eigen farm kwam, kwamen de jongens echt goed los. Het bier vloeide rijkelijk en op een gegeven moment begonnen de farmers het toch wel interessant te vinden dat er een Hollander bij was. Uiteindelijk heb ik zo met elke boer wel een loos gesprekje gevoerd waar ik dus een keer of 20 hetzelfde verhaal over Nederland kon vertellen. In de meeste gevallen waren ze wat lastig te verstaan ivm de bier/aussi-slang-combinatie maar na een tijdje wen je er wel aan en gaat het een stuk beter. Op een gegeven moment wist niemand meer helemaal wie wie was, kreeg ik het idee! Toen vond ik het wel tijd om maar eens wat Aussi slang uit te proberen bij een zatte boer. Hij had 't toch niet meer door dus dat was wel de moeite waard. Op mijn vragen volgde vaak hele verhalen waar ik vrijwel niks van verstond. Uiteindelijk rond een uur of 3 toch maar weer naar bed gegaan want ik moest 's morgens tenslotte weer lekker werken. Je moet je dus voorstellen dat je totaal afgelegen ergens op zo'n boerderij zit, bij een oude schuur en je aan het drinken bent met zo'n 20-25 wildvreemden. Ik kende alleen Richard en Tom. Maar dat maakt allemaal niks uit hier. Ik was vanaf nu 'Matt', medewerker op de boerderij. En zo werd ik ook behandelt. Echt fantastisch!

Volgende dag weer lekker 'weeden' (de Australische versie; onkruid weghalen). Ik was nu wel beter voorbereid want ik had m'n minidisc (met heel veel Bob Marley) meegenomen. Ook was het weer al een stuk beter en dat stemde me een stuk vrolijker. Nog beter was het feit dat ik van Todd een heuse schoffel had gekregen wat het werk ook weer een stuk lichter maakte.

De tijd vloog om en bij m'n middagpauze kwam Richard me vertellen dat hij een huisje op de farm had kunnen regelen waar ik kostenloos m'n weken door zou kunnen brengen. Er was een koelkast, magnetron, fornuis inc oven, wc en radio. Een TV kwam Tom me later nog brengen wat wel een goede zaak was want de scheelde een hoop verveling. Omdat de farm zo groot is leek het Richard wel een goed plan om ook maar wat vervoer te regelen dus had hij ergens een oud 'UTE' oftewel pick-up jeepje geregeld die geheel voor mijzelf was gedurende het verblijf. Daarmee kon ik dus lekker rondcrossen en boodschappen doen. Benzine kosten uiteraard allemaal op rekening van de boerderij. M'n eigen auto!

Nadat ik klaar was met werk om 16:00 ben ik m'n spullen gaan verhuizen, uiteraard met m'n eigen aparaat. Het huisje grenst aan een forel kweek vijver en het dichtstbijzijnde huis is op ongeveer 100 meter. De dag erna (zondag) had ik vrij en dat had ik wel even nodig om bij te komen van alle spierpijnen van al die noeste arbeid.

Die zondag maar even goed uitgeslapen en vervolgens naar de shop in dit 200 inwoners tellende dorp geweest. Je kunt er niet veel meer krijgen dan brood en beleg maar dan kon ik tenminste ontbijten. Daarna maar besloten om met m'n nieuwe jeepje naar de dichtstbijzijnde grote supermarkt te rijden in New Norfolk, zo'n 45 minuten door de heuvels van Tasmanie. Super mooie route, maar dat terzijde.

Eindelijk goed inkopen gedaan en de koelkast flink bijgevuld. Beetje jammer was dat ik op de terugweg een seconde of 30 op de rechterweghelft reed totdat ik besefte dat m'n tegenligger zo'n 100 meter verderop ook op die helft reed. Toch maar snel terug naar de linkerkant dan...

Tegen de avond kwam Tom dus een TV'tje brengen en ook nog een hengel zodat ik wat kon gaan vissen op forel in de rivier die door de farm loopt. Dat was erg goed omdat je je na het werk wel eens kon vervelen in dat huisje. Er was wel een nationaal park op 10 km maar daar was ik al eerder geweest toen ik daar Tassie reisde dus dat was ook niet echt interessant meer. Omdat Richard en z'n familie doordeweeks in Hobart zitten ivm werk/school had ik daar dus ook niet veel aan. Ik mocht wel in hun huis douchen, wassen en TV kijken als ik wat meer kanalen wilde. Ik had dus min of meer 2 huizen tot m'n beschikking wat wel zeer relaxed was.

Diezelfde avond scheen er rond een uur of 11 ineens licht naar binnen. Dus...je zit compleet afgelegen op een boerderij, je ligt net in je nest en er komt iemand je 'terrein' op, dat was afgesloten met sloten. Ik was er vrij zeker van dat ze dicht waren :). Was ik dus toch wel een beetje geschrokken...Niet veel later werd er op de deur geklopt. Het bleek Richard te zijn met een vriend (Ben). Hij vroeg of ik zin had om mee te gaan jagen. Omdat ik toch niet veel beters te doen had behalve slapen, leek me dat wel een goed plan.

Ze zouden wat kangaroo's en possums (soort katten die in bomen leven) gaan afschieten op de farm. Ik had nog steeds geen kangaroo's gezien (alleen wallabies) dus dat zou wel een rare ervaring worden om m'n eerste roo dood te zien. Het afschieten van de beesten gebeurt niet alleen voor de lol. Er zijn er teveel van op de farm en ze krijgen steun van de overheid met het 'opruimen' van de roo's omdat er allerlei ziektes uitbreken en ze vreten alles kaal.

We reden nadat ik even snel wat warms aan het getrokken naar het huis van z'n oom, een stuk verderop op de farm. Daar werd een geweer uitgezocht (magnum) en een grote schijnwerper was ook niet overbodig. Daarna sprongen we op de Quad (zo'n 4Wheel Drive crossbrommer waar je net met z'n tweeen achterop kon zitten). Ben zocht met de schijnwerper, Richard reed en ik hield het geweer vast. Uiteraard vroegen ze om de 2 minuten of ie wel op 'safety' stond, zodat ik niet per ongeluk iemand zou verwonden (je weet het niet he). Zo crossden we een tijdje door de heuvels en bossen en kwamen we uiteindelijk op een weiland waar het stikte van de roo's. Ik mocht eerst schieten. Ik pakte het geweer, keek door de scope en richtte. Bij het schot veerde het geweer een beetje terug waardoor ik hopeloos mistte. Ben, die in het leger zit, pakte het geweest en schoot met 1 shot een roo in z'n kop. Het zag er best indrukwekkend uit om het beest hoog op te zien springen en vervolgens neer te zien vallen, alhoewel ik het ook wel sneu vond. We reden naar de roo toe om te kijken of ie niet nog leefde. Toen dat niet het geval bleek te zijn sneed Richard in 1 van de achterpoten zodat hij 'm achter de crossmobiel kon hangen. Dat gebeurt door de linker poot door die snee (tussen spier en bot) in de rechter te steken. Kangaroo's hebben enorm sterke spieren, dus dat houdt wel. Daar reden we dan met een dode roo achter ons aan hangend.

Niet veel later vonden we wat possums in een boom, die ze helemaal kaal hadden gegeten. Ik mocht weer proberen en schoot het beest recht in z'n borst. Omdat het nog niet helemaal dood was besloot Richard er een minder pijnlijk eind aan te maken en nog maar 'n kogel door z'n kop te jagen.

Heel wat dooie roo's later (zo'n 7 in totaal) besloten we om terug te gaan. Ik moest de volgende dag weer vroeg op om te werken en voor Richard en Ben begon de universiteit morgen weer na de zomervakantie. Aan alle kanten hingen dus kangeroo's aan onze crossmobiel. We stopten nog even ergens in een weiland waar Richard zei dat ze de maag eruit moesten halen omdat dat anders slecht zou zijn voor het vlees (ze voeren dat aan de honden). Toen we 1 van de roo's van het voorrek afhaalde bleek Ben per ongeluk over z'n hoofd te zijn gereden waardoor daar niet al te veel, zeg maar niets meer van over was. Het beest mistte z'n kop en dat zag er niet al te smakelijk uit.

Maar het fijnste moest nog komen: het verwijderen van de maag. De roo's werden door Richard en Ben (mij niet gezien) open gesneden en er werd flink geschud waarna de hele collectie ingewanden er half uithing. Nog een flink swiep en daar vloog de maag over het weiland...Af en toe begon 1 van de 2 bijna te kotsen, als ze iets te diep hadden gesneden en de maag ook geopend werd. Dit leverde dan een zeer indringende geur op, vergelijkbaar met een forse lading kots.

Na dit klusje snel terug gecruised en de roo's afgeleverd bij ome Randall en weer terug naar 'huis'. Het was 2:30 voor ik uiteindelijk weer sliep. Volgende dag mocht ik weer 8 uur lang weeden wat wel erg vervelend begon teworden.

Voor de rest dus veel klusjes gedaan op de farm, paar keer gaan jagen en vissen. Laatste avond nog even 'target-practice' gedaan met wat geweren en met een shotgun op possum geschoten in een boom. Maar ipv possum kwam de halve boom naar beneden wat wel weer jammer was. Heb d'r ook nog een pijnlijke schouder aan overgehouden, omdat het een vrij oude shotgun was die sterk terugveerde. Dat hadden ze er niet bij gezegd, stelletje paniekzaaiers.

Groetjes,
Matthijs
Reacties van GTBA bezoekers :

Not possible to access the database right now, please try again later